drzewaikrzewy

O Ginko Biloba czyli Miłorzębie japońskim słyszał chyba niemal każdy za sprawą chociażby licznych reklam telewizyjnych mówiących o cudownych specyfikach na pamięć i koncentracje z jego udziałem ale nie każdy wie że to drzewo to prawdziwe jesienne złoto. Jego fantastyczne i wyjątkowe listki w kształcie wachlarza niemal w jednakowym czasie się przebarwiają po czym opadają na ziemie tworząc złote dywany na których liczne osoby robią sobie pamiątkowe jesienne fotografie. Jest to relikt z czasów dinozaurfów którym możemy cieszyć się i w dzisiejszych czasach. Nic dodać nic ująć jeseinna perełka i ciekawostka która na szczęście w naszym kraju jest popularna!

Dzisiaj w telegraficznym skrócie fantastyczna jesienna wersja Kalopanaksa siedmiolistkowego - Kalopanax pictus. Jest to wciąż egzotyczny gatunek w naszych ogrodach który bez cienia wątpliwości zasługuję na szersze zastosowanie. Jego listki są zupełnie inne od wszystkich jakie znamy wśród krajowych gatunków pień jest pokryty ciekawymi cierniami a i pokrój tego drzewa też ma szanse być ciekawym. Jego listki przebarwiają się na śliczny żółty lub brazowy kolor. Co prawda młode okazy mogą lekko gorzej znosić mrozy ale generalnie jest dość odporny aby sadzić go jako ciekawostkę chociażby w dużych parkach i ogrodach. Idelany soliter ale również polecam zadzić go w grupach.

Po dłuższej nieobecności przyszła pora na bardziej jesienny post w którym przedstawiam drzewo ozdobne przez cały rok włącznie z okresem zimowym czyli Świerk Brewera - Picea breweriana. Jest to zimozielony iglak o wspaniałym płaczącym pokroju który z wiekiem staje się piękniejszy. Drzewo to rośnie Stanach Zjednoczonych na wybrzeżu Pacyfiku na górzystych regionach. Rośnie u Nas wolno i dorsata po wielu latach do wysokości 5 metrów więc nadaje się również do średnich ogrodów przy domach jednorodzinnych i szeregowcach.Docelowo raczej nie przekroczy 15 metrów. Jest gatunkiem dość odpornym na mrozy ale uwaga na wschodnich krańcach szczególnie mroźne wiatry mogą mu już szkodzić. Najładniej rośnie na miejscu wyeksponowanym raczej słonecznym ciepłym a co do warunków glebowych jest dość tolerancyjny i raczej mało kłopotliwy to też warto go sadzić w miejkich parkach szczególnie na zachodzie.

A dzisiaj na blogu kilka słów o jesiennej perełce czyli Budleji Dawida - Buddleja davidii. Jest to wysoki krzew który na niektórych stanowiskach potrafi fantastycznie i szybko się rozrastać na wysokość i szerokość i to w ciagu jedengo sezonu choć znam i takie uparte krzewy które przyrastają minimalnie w skali całego sezonu. Ma śliczne kwiaty, jest miododajna, pięknie i delikatnie pachnie dlatego też nazywana jest Motylim krzewem bowiem te owody ją uwielbiają i przylatują z całej okolicy aby się posilić przed dalszym lotem. Krzew ten idealnie nadaj się do późno letnich i jesiennych komppozycji z Hortensją, Heptakodium czy Trawami ozdobnymi i Jeżówkami na czele. Co ciekawe czasem młode krzewy mogą wykazywać pewną wrażliwość na silne mrozy a starsze mogą zdrowo oberwać zimą ale potrafią się fajnie regenerować dlatego ich popularnośc ciągle rośnie i to już nie tylko w prywatnych ogrodach ale i w terenach zielonych, na skwerach czy parkach. Reklamować jej nie trzeba tym bardziej że odmian d...

Prawdziwa petarda świata ogrodowego! Jak dla mnnie genialna odmiana Judaszowca kanadyjskiego - Cercis canadensis o przepięknych nakrapianych na wszelkie sposoby listkach. Co ważne w Polsce jej uprawa jest możliwa szczególnie w cieplejszych regionach kraju bowiem strefa odporności na mrozy to tak zwana 6B. Jest to nie duże drzewko o dość rozpostartej i szerokiej koronie. Kwiaty oczywiście tak jak w przypadku gatunku mają kolor różowy i pojawiają się zarówno na gałązkach jak i na konarach czy też na samym pniu. Lubi stanowisko ciepłe osłonięte od wiatru i słoneczne ale w półcieniu też dobrze rośnie i co ważne raczej nie jest palony przez ostre słońce jak ma to miejsce w przypadku wielu odmian pstrych innych gatunków roślin. Lubi glebę raczej zasadową oraz umiarkowanie wilgotną. Idealny soliter do ogrodów ale uważam że i w parkach ma szanse powodzenia. A może Ktoś już ma to cudo???

 Lato oraz jesień to czas kiedy w naszych ogrodach Hortensję szaleją na całego. Dzisiaj kilka słów o pewnej wspaniałej i bardzo oryginalnej Hortensji ogrodowej - Hydrangea macrophylla Tricolor. Jest to niewielki krzew osiągający około jednego metra wysokości i podobną szerokość a jego największą ozdobą są listki których kolor jest biało zielony. Co ciekawe listki te czasami są tylko lekko obrzeżone białą obwódką a innym razem są niemal całe białe z lekkim dodatkiem zieleni. Jej kwiaty pojawiają się już w zasadzie od lipca i pokazują się na krzewach do samej jesieni. Są ciekawe bodaj środek składa się z licznych drobnych kwiatuszków a na zewnątrz są zdecydowanie duże kwiaty które mają jaśniejsze barwy. Kolor ich może być różowy czasem niebieski. Krzew ten najlepiej rośnie na stanowisku cienistym albo widnym, byleby nie na największym słońcu które może popalić liście i skutecznie zniszczyć całą jego ozdobę. Jest dość mrozoodporna ale pamiętajmy że nie lubi silnych i mroźnych wiatrów ...

 Jako że mamy czas wakacyjnych podróży to dzisiaj drzewo które możemy spotkać w Europie Zachodniej i Południowej oraz Afryce Północnej czyli Klon włoski - Acer opalus. W naszym kraju z racji temperatur i warunków przyjmuję raczej pokrój krzewiasty a jego listki są bardzo podobne do liści innych Klonów jak chociażby Jawora z tym że są one znacznie bardziej zaokrąglone oraz tępo zakończone i posiadają od trzech do pięciu klap. Posiada ładną dość mocno łuszczącą się korowinę i duże kwiaty pojawiające się wiosną. Jest to dość mało znane w Polsce drzewko które bez wątpienia aż prosi się na szersze zastosowanie szczególnie w cieplejszych regionach. Dobrze rośnie zarówno na słońcu jak i w cieniu a co do gleby to raczej nie ma szczególnie dużych wymagań. Idealny do miejskich parków ale i w przydomowych ogrodach powinien ładnie się prezentować szczególnie w towarzystwie innych roślin.