Dzisiaj na blogu kolejny gatunek drzewa iglastego które skutecznie podbija nasze serca i oczywiście ogrody. Mowa o Żywotnikowcu japońskim ( Thujopsis dolabrata ) który za sprawą swoich śnieżno białych łusek od spodu, gęstego ulistnienia i dość powolnego wzrostu coraz częściej znajduje zastosowanie. O samym gatunku już pisałem a dzisiaj przedstawiam jego dwie dość oryginalne i malownicze odmiany.
Pierwszą z nich jest odmiana Aurea o ładnych żółtozielonych łuskach która dorasta do około dwóch metrów wysokości i uznawana jest za karłową natomiast druga to Variegata wytwarzająca niektóre fragmenty zielonych pędów w kolorze białym dzięki czemu powstaje bardzo ładny kontrast podobny do tych spotykanych u niektórych odmian Jałowców. Podobnie jak wcześniejsza jest też odmianą wolno rosnącą i karłowatą. Zarówno Aurea jak Variegata są nieco wrażliwsze od samego gatunku przez co dość często może dochodzić do uszkodzeń mrozowych szczególnie na wschodnich krańcach Polski. Wiele osób zaleca ich okrywanie na okres silnych mrozów ale z doświadczenia widzę że jeżeli roślina rośnie w zacisznym i ciepłym miejscu o dobrym mikroklimacie to ten zabieg może okazywać się zbędny i może dotyczyć wyłącznie bardzo mroźnych miejsc. W związku z faktem iż obie odmiany mają pokrój krzewiasty idealnie nadają się do nawet małych ogrodów i do uprawy w pojemnikach. W parkach mogą się niestety nie sprawdzić chyba że w dużych rabatowych kompozycjach na zachodzie kraju. Polecam szczególnie na miejsca eksponowane aby każdy mógł dostrzec ich kolorowe łuski!
Na pierwszym zdjęciu odmiana Aurea a na drugim Variegata
Pierwszą z nich jest odmiana Aurea o ładnych żółtozielonych łuskach która dorasta do około dwóch metrów wysokości i uznawana jest za karłową natomiast druga to Variegata wytwarzająca niektóre fragmenty zielonych pędów w kolorze białym dzięki czemu powstaje bardzo ładny kontrast podobny do tych spotykanych u niektórych odmian Jałowców. Podobnie jak wcześniejsza jest też odmianą wolno rosnącą i karłowatą. Zarówno Aurea jak Variegata są nieco wrażliwsze od samego gatunku przez co dość często może dochodzić do uszkodzeń mrozowych szczególnie na wschodnich krańcach Polski. Wiele osób zaleca ich okrywanie na okres silnych mrozów ale z doświadczenia widzę że jeżeli roślina rośnie w zacisznym i ciepłym miejscu o dobrym mikroklimacie to ten zabieg może okazywać się zbędny i może dotyczyć wyłącznie bardzo mroźnych miejsc. W związku z faktem iż obie odmiany mają pokrój krzewiasty idealnie nadają się do nawet małych ogrodów i do uprawy w pojemnikach. W parkach mogą się niestety nie sprawdzić chyba że w dużych rabatowych kompozycjach na zachodzie kraju. Polecam szczególnie na miejsca eksponowane aby każdy mógł dostrzec ich kolorowe łuski!
Na pierwszym zdjęciu odmiana Aurea a na drugim Variegata
Wspaniałe krzewy! Ich kolorystyka jest zniewalająca! Uwielbiam obie odmiany :) Pozdrowienia!
OdpowiedzUsuńZgadzam się :-) O ile dobrze pamiętam to obie rosną w Powsinie ale spotykałem je też w innych ogrodach :-)
Usuń