Dzisiaj kilka informacji o bardzo ciekawym i cennym gatunku szeroko stosowanym w terenach zieleni ale nie koniecznie w Polsce. Mowa o Dębie Libańskim który naturalnie występuję na terenie Libanu, Turcji, Iranu i Iraku. Mimo tak skrajnego pochodzenia jego uprawa jest również możliwa na terenie naszego państwa ale głównie na zachodzie kraju bowiem nie jest w pełni odporny na mrozy ale z wiekiem staje się odporniejszy. Najlepiej okrywać młode egzemplarze do 2 metrów wysokości bo starsze i większe radzą już sobie całkiem dobrze. Jak widać na zdjęciach ma fantastyczne liście bardzo regularne, sztywne i ciemno zielone nieco przypominające liście Kasztana. Ale dla mnie nie liście a jego owoce są największą ozdobą. Są one dość duże większe od Żołędzi naszych krajowych gatunków i schowane w dużej bardzo ozdobnej miseczce. Do tego gatunek ten jest wyjątkowo odporny na susze i nie korzystne warunki glebowe i na takich terenach świetnie sobie radzi. Jedyna uwaga to taka że należy go koniecznie posadzić na miejscu bardzo słonecznym i silnie nagrzewającym się gdzie będzie prezentował się najlepiej. Nie osiąga on dużych rozmiarów przez co nadaję się do nawet mniejszych ogrodów. Polecam go również do parków na zachodzie Polski gdzie spokojnie powinien sobie dać radę. Idealny jako soliter!
Piękne drzewko. Szkoda, że nie jest zimozielony. Ale są na szczęście też dęby zimozielone :) Jeden z nich rośnie w OB we Wrocławiu! Pozdrowienia!
OdpowiedzUsuńNo o zimozielonych Dębach to w Polsce raczej się nie słyszy a szkoda. Spotkałem jeden w Wojsławicach był to Dąb hiszpański bodaj ale z tego co wiem to ma tendencję do przynajmniej częściowego pozbywania się liści ale i tak mnie bardzo zaskoczyła jego obecność. A jak rośnie w botaniku bo jakoś nie zwróciłem uwagi za bardzo?
Usuń