Orzech włoski!

Po gatunkach z Ameryki Północnej i Azji przyszła kolej na coś ciekawego z Europy. Orzech włoski bo właśnie o nim mowa jest przedstawicielem rodziny Orzechowatych. W stanie dzikim występuje głównie na południu Europy ale uprawia się go z powodzeniem w innych częściach starego kontynentu w tym w Polsce. Jego pokrój zależy od miejsca uprawy raz jest pień wysoki a drzewo wydaje się szczupłe innym razem pień jest krótki a drzewo ma szeroką koronę. Charakterystyczną cechą jest fakt który mówi iż gatunek ten skutecznie wyniszcza i uniemożliwia rozwój innych roślin pod koroną dlatego rabata z kwiatami czy bylinami pod orzechem to zły pomysł. Widziałem drzewa pod którymi nawet nie rosła trawa ale to pewnie dlatego że posiada on gęste ulistnienie które hamuje dostęp promieni słonecznych do ziemi. A bez słońca nie ma roślin. Bardzo intensywnie owocuje i należy pamiętać aby przy zbiorze owoców posiadać rękawiczki gdyż zielona osłonka w której znajduje się orzech farbuje dłonie, nie ładnie pachnie i trudną się ją zmywa. Jesienią drzewo wygląda pięknie zmieniając kolor na soczysto żółty czasem z dodatkiem brązu. Jest to ładny gatunek idealny do parku i w sam raz do dużych ogrodów. Co prawda jego popularność spadła w ostatnich latach ale myślę że jeszcze warto go wprowadzić na nowo choć przy konkurencji z bardziej egzotycznymi gatunkami może mieć z tym problemy.